Poezja

Moje pierwsze ostatnie słowo

  • autor
  • Joanna Kulmowa

Może łatwiej przez ciebie zginąć

niż dla ciebie wytrzymać

chorobo nieustająca

nieprzyschnięta oparzelino

ułomności rodzima

z ojców ojca.

Moim oczom przydana łusko

moim plecom wstydliwe brzemię

językowi wędzidło

myślom ułamane skrzydło

przewino

któraś we mnie i ze mnie.

Żebym upadała

przeklinała

z nocy na dzień głębiej tobą nasiąkała

złą skłonnością

ułudą swojską

głupkowatą pychą rodową.

Moje pierwsze ostatnie słowo.

Moja wado wrodzona

Polsko.

 

Zarejestruj się, by przez miesiąc czytać Pismo bez ograniczeń.

Liczba artykułów dostępnych w całości bez logowania się w naszym serwisie: 0 z 0

Zarejestruj się

Czytaj także

FreshMail.pl