Poezja

jeszcze, już

 


 

już nie zapinam ci guzików, ale jeszcze wybieram ci czapkę

już nie podaję ci szklanki do ust, ale jeszcze czeszę ci włosy

już nie zapinam ci kasku, fotelika, pasów w kolejkach linowych, ale

jeszcze cię pilnuję

 

już nie pokazuję ci rzeczy, ale jeszcze dla ciebie gotuję

już nie noszę cię na rękach, ale jeszcze do mnie przybiegasz

już nie mogę ci tego powiedzieć, ale jeszcze mnie słuchasz

już nie trzymam cię w górze, ale jeszcze się boję, kiedy cię tam widzę

już sama czytasz, ale ja nadal ci czytam

już cię nie sprawdzam, ale ciągle decyduję

sama smarkasz, spuszczasz wodę i śmiejesz się sama

już nie trzymam cię na przejściu, ale jeszcze ściskam twoje ramię

jeszcze ściskam twoje ramię

 

(z tomu Vykřičník jak stožár)

 

tłumaczenie Zofia Bałdyga

Wiersz pochodzi z antologii Sąsiadki. 10 poetek czeskich w wyborze Zofii Bałdygi pod red. Anny Wanik i Agnieszki Wolny- Hamkało, Wrocławskie Wydawnictwo Warstwy (2020).

 

 

Masz przed sobą otwartą treść, którą udostępniamy w ramach promocji „Pisma”. Odkryj pozostałe treści z magazynu, także w wersji audio. Jeśli masz prenumeratę lub dostęp online – zaloguj się, jeśli nie – zarejestruj się i wykup dostęp.

Zofia Bałdyga (ur. 1987), poetka i tłumaczka. Autorka tomików Passe partout (2006), Współgłoski (2010) oraz Kto kupi tak małe kraje (2017). Absolwentka Instytutu Slawistyki Zachodniej i Południowej UW. Tłumaczka młodej poezji czeskiej i słowackiej. Mieszka w Pradze.

FreshMail.pl