Poezja

każdy film katastroficzny rozpoczyna scena, w której rząd ignoruje naukowca

 


 

każdy

film katastroficzny

rozpoczyna scena,

w której rząd

ignoruje znaki – 

ujadanie psów

popłoch ptaków

treści żołądkowe

martwego wieloryba

rosnącą temperaturę

kolor wody deszczowej

przemawiającą kobietę

jakąkolwiek mówiącą kobietę

oświeconą istotę

poetkę, artystkę

przepowiednię

nieszczęście wiszące w powietrzu

teksty piosenek

dziecięce koszmary

biednych, chorych

i bezbronnych

każdą katastrofę

poprzedza zignorowanie

bezdomnego 

domagającego się drobnych

zmian

 

tłumaczenie Bartosz Wójcik

 

 

Masz przed sobą otwartą treść, którą udostępniamy w ramach promocji „Pisma”. Odkryj pozostałe treści z magazynu, także w wersji audio. Jeśli nie masz prenumeraty – zarejestruj się i wykup dostęp.

FreshMail.pl