Wraz z rozwojem się wiedzy o neuroróżnorodności rośnie liczba diagnoz ADHD i spektrum autyzmu. Ale ta popularność ma też drugą stronę: coraz częściej diagnoza staje się memem.
Wersja audio
Jakie leki na ADHD bierzesz? Co polecasz?” – Emilia Fiedorowicz takie pytania dostaje bardzo często. Od ośmiu lat prowadzi na YouTubie kanał zakrecovnia. Zaczynała od porad dotyczących pielęgnacji i stylizacji kręconych włosów, z czasem w filmach zaczęła poruszać także inne tematy, pokazywać różne aspekty swojego życia. W 2022 roku podzieliła się z widzkami i widzami informacją, że dostała diagnozę ADHD. Od tego czasu regularnie publikuje filmy, w których opowiada o tym, jak próbuje sobie radzić z trudnościami wynikającymi ze specyficznego stanu neurorozwojowego.
– Na pytania o leki zawsze daję odpowiedzi odmowne. To by było skrajnie nieodpowiedzialne, gdybym udzielała takich porad – wyraźnie zaznacza Emilia. – Swoją drogą to jest znak naszych czasów, że w oczach ludzi influencer wydaje się mądrzejszy niż lekarz, który powinien im te leki dopasować.
Podkreśla, że kiedy przygotowuje filmy o ADHD na swój kanał, stara się być ostrożna.
– Po pierwsze zanim coś opublikuję, sprawdzam, czy nie powielam jakichś głupot, fałszywych informacji i stereotypów, na przykład że wszyscy ludzie z ADHD są kreatywni albo że osoby z ADHD są spontaniczne, więc nie potrzebują wypracowywać rutyn. Po drugie wyraźnie zaznaczam, że dzielę się w filmach wyłącznie własnym doświadczeniem. To, co mówię, to nie jest jakaś prawda objawiona, tylko rzeczy, które sprawdziły się u mnie w kontekście organizacji pracy, porządku, utrzymywania relacji. Często powtarzam, że choć te rozwiązania dobrze działają u mnie, nie oznacza to, że będą one pomocne dla każdej osoby z diagnozą ADHD.
Jej filmy zbierają wiele pozytywnych komentarzy: „Ten vlog zrobił mi dobrze. Jestem świeżo po diagnozie AuDHD [spektrum autyzmu i ADHD – przyp. red.] i staram się właśnie odmaskować i żyć w końcu w zgodzie ze sobą. Cieszę się, że mogę oglądać taką autentyczną i szczerą osobę. Widać, że dobrze czujesz się ze sobą, ale bez wywyższania się nad innymi, lubię cię” – pisze ktoś pod jednym z nich. Emilia mówi, że najbardziej cieszy się, gdy dostaje sygnały, że ktoś ją obejrzał i potraktował wypowiedź jako impuls do poszukania diagnozy albo rozpoczęcia farmakoterapii. Wzruszają ją komentarze od osób, które włączyły film, bo chcą lepiej zrozumieć, jak czują się ich bliscy z ADHD. Ale są też takie głosy: „Słuchając wywodu o ADHD, nie umiem oprzeć się wrażeniu, że «objawy», o których mówisz, opisują po prostu DOROSŁOŚĆ. Mnie też nie chce się podnieść skarpetki, odpisać na trudnego maila w pracy, nie umiem wybrać się z domu w krótkim czasie. Well…Słomiany zapał to również choroba psychiczna?”. Odpowiada krótko, cytując jeden z memów, na który się kiedyś natknęła: „ Well, Karen, każdy sika, ale jeśli ktoś robi to 20 razy …
Aby przeczytać ten artykuł, zaloguj się lub skorzystaj z oferty.
Czytaj i słuchaj treści, które poszerzają horyzonty. Wypróbuj subskrypcję i zyskaj pełen dostęp do treści z „Pisma”. Możesz zrezygnować w każdej chwili.
Dostęp online
wersja audio i na czytniki,
dostęp do aplikacji i serwisu
14,99 / miesiąc
Prenumerata
co miesiąc papierowe wydanie,
dostęp online do aplikacji i serwisu
24,99 / miesiąc
Masz konto?
Zaloguj się
Reportaż ukazał się w sierpniowym numerze „Pisma” (08/2026) pod tytułem Ja mam to nieśmieszne.