Twój dostęp nie jest aktywny. Skorzystaj z oferty i zapewnij sobie dostęp do wszystkich treści.
Zobacz, to ty! – mówi moja redakcyjna koleżanka, Inez Jaworska, podsuwając mi pod nos ilustrację zamieszczoną w raporcie z wynikami ogólnomiejskiego badania uczestnictwa w kulturze, zainicjowanego przez Biuro Kultury Urzędu m.st. Warszawy. Według niej należę do segmentu, który badacze z Warszawskiego Obserwatorium Kultury określili mianem „nienasyconych pasjonatów”.
Podobno nie dają się oni łatwo zaszufladkować (postać z rysunku żongluje rozmaitymi kulturalnymi aktywnościami). Teatr, kino, muzeum, opera czy balet – kultura (niezależnie od tego, na co akurat padnie wybór) nie jest dla nich jedynie sposobem spędzania wolnego czasu ani pretekstem do towarzyskich wyjść na miasto. Stanowi wartość samą w sobie. Ma pochłaniać uwagę, być źródłem znaczących doświadczeń.
Nie przegap: Premiera Pisma. Dlaczego nie przestajemy pić?
Wszystko się zgadza. To właśnie z myślą o „nienasyconych pasjonatach” powstał ten cykl. Ja w tej odsłonie planera stawiam na koncerty. Bo kiedy, jeśli nie latem – gdy sezon festiwalowy trwa w najlepsze – przeżyć coś, co zostanie w pamięci na długo?
Nie bądźcie jak „towarzyscy bywalcy”, których ulubioną rozrywką są popołudnia spędzone nad Wisłą w oparach dymu z jednorazowego grilla, ani jak „zrelaksowani indywidualiści”, bindżujący netflixowe seriale w domowym zaciszu. Przygotujcie festiwalowy outfit, wyłączcie powiadomienia w smartfonie i biegnijcie pod scenę. Spotkajmy się tam, gdzie choć przez godzinę czy dwie nic oprócz muzyki nie ma znaczenia.
Udanych wrażeń!
MUZYKA
Długo kazał nam czekać na swój szósty studyjny krążek. Warto było jednak być cierpliwym. Po latach twórczej blokady berliński mistrz elektroniki Sascha Ring, czyli Apparat, wrócił z bodajże najbardziej osobistym materiałem w swoim muzycznym dorobku. Wydany na początku tego roku A Hum of Maybe to album dokumentujący stany zawieszenia – momenty w życiu, w których próżno szukać jednoznacznych odpowiedzi. Jedynym pewnikiem w codziennym zamęcie okazuje się miłość (do siebie i bliskich). To właśnie ona stała się dla muzyka drogowskazem w twórczych poszukiwaniach.
Jeśli nie mieliście okazji usłyszeć najnowszych utworów Apparata podczas jego kwietniowych koncertów we Wrocławiu i w Gdańsku, nic straconego. Z pewnością wybrzmią one na tegorocznej edycji Tauron Nowa Muzyka. Liczę na to, że nie zabraknie też klasyków, takich jak Dawan, Black Water czy Goodbye znany z serialu Dark.
PS. Na festiwalu wystąpi również duet Modeselektor. Kto wie, czy Sascha Ring nie dołączy na scenie do Gernota Bronserta i Sebastiana Szarego, a tym samym czy nie czeka nas w Katowicach legendarny reunion – czyli DJ set Moderat. Fingers crossed!
więcej: festiwalnowamuzyka.pl
MUZYKA
Upalne lato na wybrzeżu, morska bryza, odgłosy cykad. Zapach kremu z filtrem, który zdążył wchłonąć się w skórę po całym dniu na słońcu. Wieczorny gwar dobiegający z zadymionych pubów przy promenadzie, serwowane w nich zimne piwo i cieknące z oczu słone łzy, które pojawiły się jakby przypadkiem. Z tym właśnie kojarzy mi się muzyka Devendry Banharta. Jest w jego brzmieniu melancholia przywodząca na myśl folkowe tradycje. Są transowe rytmy zaczerpnięte z psychodelicznego rocka. Są też wpływy latynoamerykańskie – inspiracje tropicálią czy bossa novą.
I choć amerykański bard zagra w Poznaniu – a nie w słonecznym Caracas (gdzie spędził dzieciństwo otoczony dźwiękami ulicznych kapel) czy w naznaczonym hipisowską rewolucją San Francisco (w którym ukształtowała się jego artystyczna tożsamość jako jednego z czołowych przedstawicieli nurtu New Weird America) – kto wie, dokąd przeniesie nas jego muzyka, gdy choć na moment zamkniemy oczy.
Za przedsmak czerwcowego koncertu na Malta Festival niech posłużą wam kawałki takie, jak Carmensita, Mi Negrita czy Middle Names.
więcej: malta-festival.pl
MUZYKA
Po raz pierwszy usłyszałem ich na żywo w 2017 roku. To był mój pierwszy Open’er. Do dziś pamiętam ekscytację, jaka towarzyszyła mi przed koncertem, gdy stałem w tłumie innych milenialsów, którzy tak jak ja czekali, aż na scenę wyjdą ich nastoletni idole.
The xx byli wtedy świeżo po wydaniu trzeciego studyjnego krążka I See You, z którego pochodzą takie utwory, jak On Hold, I Dare You czy mój ulubiony Say Something Loving. Od tamtej pory członkowie grupy skupili się na solowych projektach. W 2024 roku pojawiły się informacje, że Romy Madley Croft, Oliver Sim i Jamie Smith (znany jako Jamie xx) pracują nad kolejnym wspólnym albumem.
I choć dwa lata później zapowiadana płyta The xx wciąż nie ujrzała światła dziennego, zespół postanowił wrócić do koncertowania na letnich festiwalach. Po trzech wyprzedanych koncertach w Meksyku i dwóch występach na Coachelli w końcu przyszła pora na Europę – a więc i na główną scenę Open’era.
Przeczuwam ryk. Nastąpi on zapewne już przy pierwszych dźwiękach Angels. I tak ja, prawie 10 lat (i kilka żyć) później, wciąż being as in love, love, love. Podzielacie mój sentyment?
więcej: opener.pl
MUZYKA
Jeśli Suzanne Vega kojarzy wam się głównie z radiowymi hitami z drugiej połowy lat 80., takimi jak Tom’s Diner czy Luka, to najwyższa pora nadrobić zaległości. Ta legendarna amerykańska wokalistka i kompozytorka ma swoje miejsce w panteonie najważniejszych tekściarek współczesnej muzyki (i nie, do tego grona, jak próbują nam wmówić niektórzy, wcale nie zalicza się Taylor Swift). Vegę powinno się wymieniać jednym tchem wraz z Joni Mitchell, Tracy Chapman, Kate Bush, PJ Harvey, Tori Amos i Sinéad O’Connor.
Utworom Suzanne zdecydowanie bliżej do miniaturowych opowieści, które przywodzą na myśl filmowe sceny, niż do popowych piosenek opartych na klasycznej strukturze zwrotek i refrenów. Wystarczy wsłuchać się choćby w tekst wspomnianego już Tom’s Diner utrzymanego w formie niemal reporterskiej relacji z poranka spędzonego w nowojorskim barze.
Vega nie boi się śpiewać o tym, co trudne, niewygodne czy polityczne. Jest zarazem uważną obserwatorką codzienności, jak i poetką lubującą się w introspekcji. Zaintrygowani? Jeśli tak, podrzucam kilka moich ulubionych utworów: Solitude Standing, In Liverpool, 99.9F° i World Before Columbus.
więcej: konckoutprod.net
MUZYKA
Gdy była nastolatką, spędziła lato, tańcząc z ogniem na ulicach Paryża. Po ukończeniu szkoły w rodzinnym RPA i przeprowadzce do Berlina wymieniła fire poi na gitarę. Przez wiele miesięcy zarabiała na życie jako buskerka, aż w końcu samodzielnie wydała Momentum, swoją pierwszą epkę. Nie trzeba było długo czekać, by granie w parkach i na dworcach ustąpiło miejsca występom w salach koncertowych.
Od tamtego momentu minęło ponad 10 lat, ale Alice Phoebe Lou wciąż pozostaje niezależna. Ma za to na koncie już sześć albumów studyjnych. Jest więc z czego wybierać przy tworzeniu setlisty na wrocławski koncert.
Od czego zacząć? Szczególnie polecam waszej uwadze jej ostatni krążek Oblivion. W całości.
więcej: wrosound.com
MUZYKA
Co się stanie, jeśli zmiksujemy brzmienie FKA twigs, Charli XCX i Caroline Polachek? Otrzymamy Oklou, czyli Marylou Vanin Mayniez. Choć ta francuska wokalistka i producentka swój pierwszy studyjny album Choke Enough wydała dopiero w zeszłym roku, na elektronicznej scenie obecna jest od dawna. Może przy tym pochwalić się współpracą z takimi twórcami, jak Mura Masa, A.G. Cook, Shygirl czy Sega Bodega. A wspomniana wcześniej FKA twigs pojawiła się u niej na feacie w utworze Viscous, który trafił na wersję deluxe jej docenionego przez krytyków debiutanckiego krążka. Tego lata Oklou po raz pierwszy zawita do Polski. I gdzie, jeśli nie na OFF Festival, możemy spodziewać się jej hipnotyzującego elektropopu?
Do sierpnia zostało jeszcze trochę czasu, by wkręcić się w kawałki artystki. Na początek polecam jej kameralny występ z kultowej serii Tiny Desk Concerts organizowanej przez NPR Music.
więcej: off-festival.pl
MUZYKA
Długo zastanawiałem się, co napisać o muzyce tego australijskiego boysbandu. To może tak: wyobraźcie sobie, jak brzmiałyby kawałki The Beach Boys, gdyby zadebiutowali 50 lat później i umówili się na sesję nagraniową z młodym Nile’em Rodgersem. A wcześniej – tuż przed wejściem do studia – poszliby surfować albo pojeździć na desce w skateparku.
Albo zamiast sobie wyobrażać, po prostu odpalcie nagranie z koncertu Parcels w amfiteatrze Red Rocks w amerykańskim stanie Kolorado. Gwarantuję wam, nic lepszego już dziś nie zobaczycie.
To co – z kim się widzę pod sceną na BitterSweecie?
więcej: bittersweetfestival.pl
zdjęcia: materiały prasowe
Mecenasem cyklu Kulturalny planer jest ORLEN Art&Science.
