Twój dostęp nie jest aktywny. Skorzystaj z oferty i zapewnij sobie dostęp do wszystkich treści.


Czytaj i słuchaj bez ograniczeń. Zaloguj się lub skorzystaj z naszej oferty

Portret

Dolly Parton, niekoronowana królowa Ameryki

Głos kobiet z klasy robotniczej, ikona wszystkich kobiet, Dolly Parton przechodzi przez kolejne fazy swojego życia i kolejne zawirowania polityczne, utrzymując pozycję gwiazdy.
rysunek DOROTA PIECHOCIŃSKA
POSŁUCHAJ

Dolly Parton kocha się za wiele rzeczy – za piosenki, które pisze i śpiewa, za branżowy spryt, bezczelne żarciki, swojski styl, za urodę, werwę, za jej przeboje. Jest też kochana za bycie kochaną, transcendentalnie. Owego gorącego lata [2020 roku – przyp. red.], naznaczonego między innymi obalaniem pomników niewolnictwa i ludobójstwa, do rąk prawodawców stanu Tennessee trafiła petycja wzywająca, aby to Parton została umieszczona na piedestale. „Na miejscu pomników mężczyzn, którzy dążyli do tego, by rozedrzeć ten kraj na strzępy, postawmy pomnik kobiety, która całe życie ciężko pracowała, by zbliżyć nas do siebie” – proponowano w petycji, która błyskawicznie zebrała blisko dwadzieścia trzy tysiące podpisów.

Muzyczny establishment świata country potrafi w skrajnie stronniczy sposób stawać po stronie staromodnych amerykańskich wartości i niekwestionowanego patriotyzmu. Parton jest jednak prawdziwą dyplomatką. Określenie „ponad podziałami” nie oddaje sprawiedliwości piosenkarce, którą podziwia gwiazda amerykańskiegoKoła FortunyVanna White (mówi, że Parton jest dla niej wzorem, ponieważ „show-biznes na nią nie wpłynął”), Björk (która określa nosowy, krystalicznie czysty głos Parton jako „nieskalany”) i Nicki Minaj (która robi ukłon w stronę Parton, rapując o niej w Make Me ProudDrake’a). Koncert Dolly Parton jest jak lokalny spis ludności: gromadzi ludzi z najróżniejszych stron barykady, niezależnie od koloru skóry, płci, tożsamości psychoseksualnej i – o dziwo – od sympatii politycznych.

Dostęp online
Zapewnij sobie dostęp online do wszystkich tekstów, nagrań audio i wersji na czytniki.Skorzystaj z oferty

To, jakie poglądy polityczne ma sama Parton, w każdym razie w kategoriach podziału na demokratów i republikanów, stanowi starannie utrzymywaną tajemnicę; powściągliwość w tej dziedzinie stała się w takim samym stopniu integralną składową jej legendy jak blond fryzura. W 1980 roku Dolly Parton zagrała główną rolę w Od dziewiątej do piątej, przebojowej komedii o zbuntowanych pracownicach biurowych, której popularność umocniła nominowana do Oscara piosenka pod tym samym tytułem. Aktorka starannie jednak odżegnała się od jakichkolwiek związków z „wyzwoleniem kobiet”. „Nie, żebym nie była za prawami dla wszystkich – powiedziała magazynowi „Rolling Stone”. – Mówię po prostu, że nie chciałam się angażować w nic politycznego. To po prostu bardzo, bardzo zabawny film”. W 2014 roku w jednym z wywiadów przywołano sławny poradnik dla dziewczyn chcących zrobić karieręWłącz się do gry[Lean in, dosłownie: „Nachyl się, nakłoń się” – przyp. red.] autorstwa Sheryl Sandberg z Facebooka i spytano Parton, czy kiedykolwiek „się nakłoniła”. Uniknęła tego zawoalowanego testu na feministyczne wyznanie wiary, odpowiadając ze śmiechem: „Kłaniałam się. Skłaniałam się do różnych rzeczy. Nie wiem, czym jest «nakłanianie się». Skłoń się Bogu”. Latem 2016 roku wywołała lekkie poruszenie wśród swoich fanek i fanów, kiedy w wywiadzie dla „The New York Timesa” wyraziła gotowość do poparcia Hillary Clinton, „jeśli jej się uda”. Jednak osoby, które ta odpowiedź ucieszyła albo rozeźliła, wysnuły z niej zbyt wiele. Parton wyjaśniła, że nie podjęła decyzji, na kogo głosuje, i dodała, że jeśli kiedykolwiek zainteresuje się polityką, to sama wystartuje w wyborach: „Mam odpowiednią fryzurę, jest wspaniała, no i w wyścigu zawsze przyda się więcej cycków”.

Humor wytycza choreografię kroków Dolly Parton przy obchodzeniu zapalnych kwestii, o które potknęło się już …

Chcesz przeczytać do końca? Wykup dostęp online

Zapewnij sobie dostęp do ulubionych tekstów, nagrań audio, a także miesięcznika w wersji na czytniki.

Wykup dostęp online

Artykuł pierwotnie ukazał się w magazynie „The New Yorker” z 19 października 2020 roku. Copyright © 2020 by Lauren Michele Jackson.

-

-

-

  • -
ZAPISZ
USTAW PRĘDKOŚĆ ODTWARZANIA
0,75X
1,00X
1,25X
1,50X
00:00
50:00