Pora wrócić do zasadniczego pytania o źródła przy­jemności, tęsknoty i pożądania, które wywołują mapy, niezależnie od ich rodzaju i sposobu odwzorowania. Na czym polega ta szczególna radość? Publikujemy fragment książki

Gdy słowa łączą się z muzyką albo z obrazem, zaczynają latać. Stają się ptakami. Z dworcowych głośników płynie literacki komunikat. Jest szaro i ponuro, od rana Londyn mierzy się z

Twoje wspomnienie chcą ciebie i nie chcą. Twoja historia to ta, którą dzielisz z innymi, i ta, z którą musisz żyć sam, niezależnie od wszystkiego, która niesie cię ze sobą.

Lodowiec zakłócił tu nie tylko układ warstw geologicznych, ale też logikę dziejów. Zostawił pobojowisko, w którym nie sposób się nie pogubić.

Wsiadam na rower i jestem wolny. Po skórze przechodzą dreszcze. Ruszam ulicą, a świat znów staje się duży. Taki jak wtedy, gdy byłem dzieckiem. I znów jest gotowy, żeby go odkryć.

Tutaj, na najwyższym wzniesieniu Eich Berge, tych porośniętych gęstą dąbrową wzgórz pełnych cienistych wąwozów i parowów, wilgotnych niecek i słonecznych polan; do Vettera dociera, że gdyby budowniczym kolei przyszła ochota

Chodzi się ze względów zdrowotnych, politycznych, towarzyskich albo intelektualnych. Współczesne wędrówki jednak coraz częściej bywają formami sprzeciwu wobec odrealnionego świata.