Wyzywamy je od najgorszych. Oskarżamy o roznoszenie chorób. Usuwamy ich gniazda, czyszcząc balkony. Montujemy kolce na gzymsach i parapetach. A przecież nie tak dawno gołębie pozostawały na służbie u człowieka.

Kiedy Katia zachorowała, woziłam ją tam i z powrotem między szpitalem weterynaryjnym a domem, wyciągałam z transportera, głaskałam. Dzisiaj ta troska działa w drugą stronę: to kota opiekuje się mną.

Ziemia to zasilana słońcem szafa grająca, ale coraz więcej w niej hałaśliwych zakłóceń.

To, co marzy mi się najbardziej, to łąki zwyczajnie, niekoniecznie kwietne, łąki trawne wszędzie tam, gdzie mogą rosnąć, gdzie nie przeszkadzają albo przynajmniej nie wchodzą w rażący konflikt z otoczeniem.

Dlaczego ptaki? Nikt poza owadami nie odzywa się w przyrodzie tak często. Są dobrem i pięknem. 
A nie przez przypadek Dostojewski pisał, że „piękno zbawi świat”.

Sky is the limit!

I jak się państwu podoba?

Dla człowieka z głębi lądu to zawsze atrakcja – wybrać się tam, gdzie nie da się dojść ani dojechać.

Za dużo dookoła turystów... Strach tutaj złożyć jaja...

Żółte chorągiewki sikor skrzydełkują opierzonymi wachlarzykami, miękkimi, ciepłymi brzuszkami pełnymi larw...