Poezja
on mówi, że wszystko będzie dobrze
on mówi: jedzenie się kończy, pieniędzy już nie ma...
Twój dostęp nie jest aktywny. Skorzystaj z oferty i zapewnij sobie dostęp do wszystkich treści.
on mówi: jedzenie się kończy, pieniędzy już nie ma...
W czarną chmurę się skłębiły wszystkie moje smutki...
przeżyję i zostanę zwykłym tatą...
Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji zacząłem pracować nad nową serią zatytułowaną Korzenie. Wspólne nieszczęście obudziło w Ukraińcach jakiś nieznany kod, wszyscy, nawet ci mieszkający w najodleglejszych zakątkach świata, poczuli zew swojej ojczyzny, swojej
Po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji zacząłem pracować nad nową serią zatytułowaną Korzenie. Wspólne nieszczęście obudziło w Ukraińcach jakiś nieznany kod, wszyscy, nawet ci mieszkający w najodleglejszych zakątkach świata, poczuli zew swojej ojczyzny, swojej
Dzisiejszy odcinek przyniosło nieoczekiwane spotkanie. W zeszłym tygodniu, m.in. w związku z odebraniem nagrody „Rzeczypospolitej” im. J. Giedroycia, w Warszawie był Serhij Żadan, ukraiński poeta, pisarz, muzyk i żołnierz walczący
Niespokojna, przepełniona konfliktami i lękiem rzeczywistość towarzyszy nam od ćwierć wieku. Czy wczytywanie się w historię starożytną może przynieść nam receptę na nasze własne kryzysy? Odpowiada autor książki „Tu jest
Trzy lata temu, w dniu wybuchu pełnoskalowej wojny w Ukrainie, w reakcji na to, co się dzieje, opublikowaliśmy wiersz Ivana Davydenko.
Odkąd pamiętam, uwielbiałem zajęcia manualne. Jako nastolatek malowałem, lepiłem figurki z gliny i eksperymentowałem z tkaninami.
Często zapominamy, że wojna to nie tylko front. Trzech młodych mężczyzn mieszkających w Kijowie odpowiada o tym, jak wygląda życie, gdy wojna przychodzi po ciebie.
Dawno żadna informacja aż tak mną nie wstrząsnęła.
Przyjechały kilka tygodni temu, pod koniec zimy. Stały we cztery w małym, kwadratowym przedpokoju i patrzyły po sobie niepewnie.
Nie chciałam musieć nagrywać tego odcinka, przygotowywać czegoś na drugą rocznicę.
Miasto jest ciemne, nawet w dzień jest jakoś cieniście w taką pogodę. Ale zupełnie nie ma uczucia strachu ani napięcia. Ludzie chowają się przed deszczem na świeżo zbudowanych przystankach (…). Rozmawianie o planach
Od dwóch lat Ukraina stawia czoła pełnoskalowej inwazji rosyjskiej, od dziesięciu – toczy wojnę na części swego terytorium. Stawką w tym konflikcie jest przetrwanie państwa i narodu. Mimo to ukraińskie
Maksym Krywcow miał trzydzieści trzy lata. Zginął miesiąc temu, służył na froncie.
Może to dlatego Kreml rozpoczął ofensywę na pełną skalę? Jasne, nie z powodu jednej wsi pod Donieckiem. Lecz dlatego, że nawet kilka kilometrów od linii frontu, gdzie dało się złapać
Dzielenie kryzysów na gorsze i lepsze – takie, które w danym momencie zasługują na pomoc humanitarną, i takie, w których można jej zaniechać – jest szalenie krótkowzroczne.
Nie wiem, ile czasu będzie potrzeba, żeby przemyśleć i zrozumieć to wszystko, co działo się z nami przez ostatni rok. Wojna wrosła w nas swoimi ciernistymi korzeniami. Artem Czech pisze o tym, jak
Jak się potem okazało – plamy wróciły nie tylko u mnie. Lekarze powiedzieli nam, że jeśli któregoś dnia wojna wniknie w człowieka, już nigdy nie odejdzie. Można tylko zmniejszyć wyrządzane
Mamy do czynienia z rozwojem nowych, hybrydowych form komunikacji. Państwo prowadzi politykę, wchodząc w dialog z influencerami, a organizacje pozarządowe i profesjonalne redakcje wykorzystują materiały umieszczane w sieci przez amatorów. Czas
Czy z odbudowy Ukrainy może się wyłonić coś znaczącego dla architektury na całym świecie? Tak, ale to niekoniecznie musi być dobra wiadomość. Filip Springer w nowym cyklu Architektura 2.0 stawia pytania
Od początku rosyjskiej inwazji na Ukrainę do końca grudnia 2022 roku prawie siedemnaście milionów Ukraińców musiało opuścić swoje domy. Do Polski wyjechało ponad osiem i pół miliona, głównie kobiety i
Pierwsza dama Ukrainy, Ołena Zełenska, o tym, co to znaczy być celem numer dwa Putina: „Kiedy widzisz zbrodnie, jakich się dopuścili, myślisz, że może naprawdę są zdolni do wszystkiego”.
Co teraz będzie? Dlaczego to się zaczęło? Co jeśli zabiorą Ukrainę?
Cały kraj pulsuje, rozlewają się po nim ludzkie strumienie. Jesteśmy krwinkami, trombocytami, które pędzą, by zagoić otwartą ranę.
Chciałem napisać wiersz o wojnie...